استحکام و نظم حزبی

ما اگر قصد داریم به رهبران سیاسی اجتماعی خود برای مداخله مثبت و موثر در تحولات جامعه کمک نمائیم تا مردم را از گردنه عبور داده و به سر منزل مقصود برسانند. ما اگر نمی خواهیم با بی عملی و عافیت طلبی همه مسئولیتها را متوجه فرد دیگری دانسته و خود را مبرا از اشکال و اشتباه بدانیم. ما اگر علاقمند به توسعه سیاسی کشور برای تقویت مردم سالاری دینی هستیم باید تقویت احزاب و انسجام درونی آنها برای نقش پذیری بیشتر در تحولات سیاسی اجتماعی در دستور کار نه تنها سازمانهای ذیربط دولت بلکه نهادهای حاکمیتی قرار دهیم. یک دولت قوی و یک وزارت کشور منسجم و کارآ باید برنامه مدونی برای محور و سنگ زیر بنا قرار گرفتن احزاب داشته باشند. تقویت احزاب و قرار گرفتن آنها در جایگاه واقعی مدیریت اجتماعی می تواند به استفاده از بسیج و سازماندهی بهتر مردم کمک و در حل مشکلات کشور موثر واقع شود.
یکی از مهمترین مشکلات کشور بی سازمان و بی قواره شدن سامان جامعه است. در کنار این بلیه امروزه توازن قدرت و سطح بازی بین جناحهای کشور بهم خورده است و دولت کمتر می تواند از نیروهای سیاسی برای مدیرت تحولات جامعه استفاده کند. جناح محافظه کار بی دلیل بر خر مراد سوار است، قدرت زایش را از دست داده و به نوسازی اجتماعی گردن نمینهد، ترکتازی میکند و منابع کشور را هدر میدهد. اما جناح اصلاحطلب کشور هم اکنون خود را بازیافته و سیر حرکتی گذشته خود را بارها در این فرصت و بعد از وقایع تلخ سال 88 بررسی و بازبینی کرده است. این اقدام هم انبانی از تجربه برایش فراهم کرده است و هم به توانمندیهایش افزوده تا با صداقت و صراحت به دنبال راه حلهای بومی برای حل اختلافات و همچنین رسیدن به تفاهم و مصالحه سیاسی اجتماعی حرکت کند.
با این مقدمه اگر به نامه اقای کروبی دبیر کل محترم حزب اعتماد ملی نگاهی عمیق و کارشناسانه بیاندازیم آنرا حاوی نکات فشرده از روند سیاسی بدون سر و سامان دهسال گذشته کشور که با دخالتهای بی ملاحظه و بی مهابای تخریبی در توسعه سیاسی کشور ادامه یافته، می یابیم. این نامه هم دارای اشاره به نقاط بحرانی راه طی شده گذشته است و هم نسخه پیچی برای وحدت کلمه در اردوگاه اصلاحطلبی برای تعامل سازنده با یکدیگر به منظور هم افزائی نیروها در اینده. مبارزه سیاسی و همراه با اخلاق دو جناح کشور با یکدیگر یکی از ضروریات است اما در هر شرایط حذف و کشیدن قالیچه از زیر پای یکدیگر مسموع و مشروع و اخلاقی نیست. سطح و میزان قدرت مصالحه و عدم ورود به خشونتهای اجتماعی برای حذف یکدیگر در هر سطحی، یکی از مهمترین درسهائی است که سازمانهای مدنی و مخصوصا” احزاب که به فعالیتهای تنش آفرین سیاسی می پردازند باید به اعضایشان در درجه اول و سپس نیروی جوان جامعه که موتور محرکه تحولات سیاسی اجتماعی هستند، بدهند.
سابقه مدیریت احزاب از درون زندان ، تبعید و حصر نیز هم در ایران در دهه بیست ، سی ، چهل و پنجاه و هم در میان ملل در حال مبارزه با استعمار و استثمار وجود داشته است و امر جدیدی نیست. البته نحوه مدیریت و سطوح آن و چگونگی دخالت رهبران دور از بدنه و کادر احزاب در امور روزمره در چنین شرایطی متفاوت است. در اینگونه مواقع رهبر با اعلام مواضع کلی و راهبردی انتظار دارد سیاستهای اجرائی و روشهای عملیاتی بر آن اساس تدوین شود. البته انچه همیشه بین رهبران از یک سو و کادرها و اعضای حزب از سوی دیگر باید فصل الخطاب باشد صداقت، استحکام ، نظم حزبی و تن دادن به قواعد فعالیت تشکیلاتی است. اما در هر صورت در چنین شرایطی درگیر کردن رهبران احزاب به مسائل روزمره و جزئی هم ظلم به آنان و هم کنار گذاشتن نیروهای اجرائی و سیاست گذار حزب از ایفای نقش مثبت برای پیدا کردن راه حل مشکلات است.
اعضای حزب اعتماد ملی نیز اگر می خواهند نقشی مثبت و سازنده در تحولات کنونی جامعه داشته باشند این نامه از درون حصری غیر قانونی را تلنگری برای خود تلقی نموده و به نکات مهمش که می تواند همچون مانیفستی برای اعضا باشد دقت کنند. راه توفیق اصلاحطلبان برای تقویت اندیشه اصلاحطلبی در این برهه مهم از تاریخ کشور به منظور مدیریت تحولات اجتماعی و هدایت علاقمندان به این اندیشه از انتقاد پذیری، مصالحه، اقناع، انضباط سازمانی و دوری از فرد گرائی و تن دادن به قواعد فعالیتهای دسته جمعی میگذرد.
قدم اول: انسجام درونی از طریق رعایت انصاف و نقش پیدا کردن کسانیکه قائل به فعالیت حزب و تحرکات حزبی هستند و نه علاقمند به برگزاری گعده های قومی قبیله ائی. قدم دوم: پذیرش علم و اصول مدیریت و رهبری سازمانها و نیاز کنونی جامعه به نوعی از مدیریت که بتواند سطح مشارکت پذیری اعضا و مخصوصا” نیروی جوان را افزایش دهد. قدم سوم: تبدیل حزب به سازمانی پویا و یادگیرنده به منظور گسترش فعالیت خود به اقصی نقاط کشور بصورت فعال و سازنده است. در اینصورت میتوان امیدوار بود این حزب که دشمن درونی و بیرونی کم ندارد بتواند همانگونه که دبیر کل محترمش آرزو کرده فعالیت خود را توسعه داده و در کنار سایر نیروهای اصلاحطلب نقش ایجابی در تحولات سیاسی اجتماعی کشور ایفا نماید.
منبع: هفته نامه پایتخت کهن، شماره 105 مورخ شنبه 11.10.95 صفحه 9

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *