احساس درماندگی!

تا اینکه خبری از زنی که داوطلبانه حاضر شد اولین واکسن ضد کرونا را رویش تست کنند، منتشر شد؛ جنیفر هالر، اهل سیاتل آمریکا. او بعد از تزریق گفت: «همه ما احساس درماندگی می‌کنیم. این یک فرصت شگفت‌انگیز برای من است که کاری انجام دهم… و من برای یک دنیای ناشناخته آماده ام…»

بله! «احساس درماندگی»؛ همان واژه ای که دنبالش بودم که ترجمه دقیقی از روز و روزگار دنیا در عصر حاضر است.

جالب آنکه در این وانفسای کرونایی این حالت درماندگی را به همه ابناء بشر بدون استثنا می توان تعمیم داد؛ از مردم کوچه و بازار یا به اصطلاح کف خیابان گرفته تا نخبگان و متخصصان و سیاستمداران و پزشکان که یک عمر برای عالم و آدم نسخه پیچیده اند و این را به راحتی می توان از اخبار و پیامهایی که بدون تامل در صحت و سقم آن روزانه در شبکه های اجتماعی از فرط درماندگی نشر و بازنشر می شود، برداشت کرد.

امروز ویدیویی به دستم رسید و به نظرم رسید اثر ارزشمندی است که این حس را به خوبی منتقل می کند و بر آن شدم با دوستانم آن را به اشتراک بگذارم. امید که پایانِ کرونا آغازی باشد بر پایانِ درماندگی ها و درخودماندگیهای بی پایان انسان تنها و سرگشته امروزی.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *